No Tengo Boca, Aun Así Debo Gritar

Konu

Karanlık, sonsuz bir mekânda beş yabancı bir arada uyanır. Kapı yok, pencere yok, çıkış yolu belirsiz. Birbirlerini tanımayan bu kişiler, bulundukları yerin ne olduğunu ve nasıl oraya geldiklerini hatırlamaya çalışır. Zamanla fark ettikleri tek şey, konuşabilmelerine rağmen birbirlerini tam olarak duyamamaları, seslerin mekânın duvarlarında tuhaf biçimde kaybolmasıdır. Ortada bir masa, yalnızca bir ayna ve sürekli tekrarlanan bir kabus vardır; herkesin aynı rüyayı gördüğünden şüphe duyulmaya başlanır. Kimlikler sorgulandıkça güven erir, itirafklar ve suçlamalar gerçeği yaklaştırmak yerine daha derin bir gizemin içine sürükler. Yönetmenler Diego Andrés Murillo ile Eduardo Andrés Díaz'ın imzasını taşıyan bu gizemli yapım, baskı, unutuş ve iletişimsizlik temalarını atmosferik bir gerilimle harmanlıyor.